Անհրաժեշտ է Երեւանում բացել Ադրբեջանում հայկական ջարդերի թանգարան

in English — https://aga-tribunal.info/museum_2-2-2018_en in Russian — https://aga-tribunal.info/museum_2-2-2018/ Աղբյուր — News.am, 2.2.2018 Դեռեւս համապատասխան գնահատական չի տրվել 1988-ից 1991 թվականներին Ադրբեջանական ԽՍՀ-ում տեղի ունեցածին, եւ քանի դեռ չի խոսվում այն մասին, որ Լեռնային Ղարաբաղի հայությունը այս ամենի պատճառով ստիպված սկսեց պաշտպանվել, տարածաշրջանում խաղաղություն չի լինի: Այս մասին փետրվարի 2-ին լրագրողների հետ հանդիպման ժամանակ ասաց Ադրբեջանական ԽՍՀ-ից Փախստականների կոնգրեսի համակարգող Մարիամ Ավագյանը:

Գրիգորի Այվազյան. Ղարաբաղյան գործընթացում պահպանվող հարաբերական դադարի շուրջ

Փաստարկ ակումբ. 13.06.2020, Ադրբեջանահայերի ասամբլեա ՀԿ նախագահ, ադրբեջանագետ Գրիգորի Այվազյան Ադրբեջանահայերի ասամբլեա Հ/Կ նախագահ, պ.գ.թեկնածու Գրիգորի Այվազյանը: ԹԵՄԱ՝ Ղարաբաղյան գործընթացում պահպանվող հարաբերական դադարի, Եվրոպառլամենտում ընդունված վերջին աղմկահարույց հայտարարության և հարակից գործընթացների շուրջ:

Գարդմանի և Գանձակի հայաթափման 30 տարին

in Russian — https://aga-tribunal.info/gandzak_25-11-2019/ 25.11.2019թ. Աղբյուր Գարդմանահայերի հայրենակցական միավորում ՀԿ եւ Ադրբեջանական ԽՍՀ-ից փախստականների համագումարի հայտարարությունը  Հայոց պատմական Գարդմանքի՝ ներկայիս՝ Գանձակի տարածաշրջանի հայաթափման 30-րդ տարելիցի կապակցությամբ

Ռուբեն Կիրակոսյան. Փախստականներին միավորող կառույցներ

Փախստականներին միավորող կառույցները՝ որպես Ադրբեջանի Հանրապետությանը նյութական պահանջների ձևավորման հիմնարար սուբյեկտներ Կիրակոսյան Ռուբեն Ստեփանի Փաստաբան, Փիլիսոփա, Հայ-ռուսական իրավաբանների միության նախագահ   Հայերի նկատմամբ մշտապես խրախուսվող ցեղասպանական աշխարհայացքը վաղեմի արմատներ ունի։ Գաղտնիք չէ, որ 20-րդ դարի 90-ական թվականների Բաքվի ջարդերն ու զանգվածային սպանությունները հասցեական հակահայկական բնույթ են ունեցել։ Նման քաղաքականության հետևանքը, Խորհրդային Միությունում առաջին անգամ այնպիսի սոցիալական երևույթի ի հայտ գալն էր ինչպիսինն է փախստականը։ Ադրբեջանահայ փախստականները դարձել էին խորհրդային կառավարության գլխացավանքը։ Փախստականների հետ աշխատանքը վատ էր կազմակերպված, և սկզբում համակարգված չէր տարվում։ Ավելին, նույնիսկ ՌԴ-ում փախստականների և հարկադիր վերաբնակների մասին օրենսդրությունն ընդունվել է հիմնականում հենց Բաքվի իրադարձությունների հետևանքով, քանի որ […]

Մհեր Հարությունյան. ՇՈՒՇԻՈՒՄ 1920 Թ. ՄԱՐՏՅԱՆ ԵՂԵՌՆԱԳՈՐԾՈՒԹՅԱՆ ՊԱՏՃԱՌՆԵՐԸ ԵՎ ԱՐԴԻ ՄԱՐՏԱՀՐԱՎԵՐՆԵՐԸ

на русском — https://aga-tribunal.info/m_harutyunyan_22-3-2020/ in English — https://aga-tribunal.info/en/m_harutyunyan_22-3-2020_en/

Բաքվում հայերը ջարդերի են ենթարկվել առնվազն 3 անգամ՝ 1905, 1918, 1990 թթ.

Сокращённо на русском — https://aga-tribunal.info/baku_13-1-2020/ Briefly in English — https://aga-tribunal.info/en/baku_13-1-2020_en/ (Սանկտ Պետերբուրգում ՀՀ գլխավոր Հյուպատոսության տրամադրած տեքստը) 1990 թ. հունվարի 13-19 Ադրբեջանի մայրաքաղաք Բաքվում կազմակերպվեցին ու իրականացվեցին տեղի հայության զանգվածային կոտորած և տեղահանություն: 1990 թ․ հունվարի 13-ին Բաքվում Ադրբեջանի Ժողճակատի կողմից կազմակերպվել էր հերթական հանրահավաքը, որի ընթացքում՝ ինչպես և նախորդ օրերին, անընդհատ հնչում էին հակահայկական կոչեր: Հավաքից հետո նախապես մշակված ծրագրի համաձայն ներկա գտնվող մոտ 50 հազարանոց ամբոխը բաժանվեց խմբերի և նախորոշված հասցեներով ներխուժեց հայերի բնակարաններ՝ քաղաքը հայերից «մաքրելու» նպատակով:

ՌՀԿՀԽ-ն դիմել է ՅՈւՆԵՍԿՕ Ջուղայում ոչնչացված հայկական խաչքարերի առնչությամբ

(same in English — https://aga-tribunal.info/en/unesco_7-3-2019_en/ на русском — https://aga-tribunal.info/ru/unesco_7-3-2019/) Ռուս-հայկական կազմակերպության համակարգող խորհուրդը (ՌՀԿՀԽ) դիմել է ՅՈւՆԵՍԿՕ-ի գլխավոր քարտուղար տիկին Օդրի Ազուլեին։

Դիմում 2017 թ. հոկտեմբերի 2

(на русском — https://www.miaban.ru/themes/gen-in-azer/dimum-2-10-2017-rus/) Ադրբեջանում*** Հայոց ցեղասպանության իրավական գնահատման վերաբերյալ Երևանյան խումբ՝ կոչ է անում Հայաստանի պետական, հասարակական կազմակերպություններին, լրատվամիջոցներին և այլ երկրների քաղաքացիներին ընդունել հետեւյալ թեզերը.

Գ. Այվազյան. Փաստացի Ադրբեջանում հայերի ցեղասպանությունը եղել է

1988 թվականին Սումգայիթում ադրբեջանցիների կողմից հայերի նկատմաաբ տեղի ունեցած զանգվածային կոտորածի հետեւանքով բազմաթիվ հայեր զոհվեցին, հարյուրավորները վիրավորվեցին եւ բռնի տեղահանվեցին: Եվ այս ամենը մինչեւ այսօր չի ստացել համապատասխան գնահատական:

Գ. Այվազյան. Ինչու Սումգայիթյան դեպքերը չեն ճանաչվում որպես ցեղասպանություն

1988 թվականի փետրվարի 27-29-ը Ադրբեջանի իշխանությունների հովանավորությամբ Սումգայիթ քաղաքում տեղի ունեցավ հայերի զանգվածային ջարդ, որին զոհ գնացին հարյուրավոր հայեր: Սումգայիթյան ողբերգությունից անցել է 30 տարի, սակայն այն միջազգային կառույցների կողմից չի ստացել համապատասխան գնահատական: Բացի այդ, Հայաստանը եւս այդ դեպքերը չի ճանաչել որպես ցեղասպանություն: Ադրբեջանահայերի ասամբլեայի ղեկավար, ադրբեջանագետ ԳՐԻԳՈՐԻ ԱՅՎԱԶՅԱՆԻՑ «Իրավունքը» հետաքրքրվեց, թե հայկական կողմին ինչն էր խանգարել ժամանակին ընդունել, որ այն, ինչ տեղի է ունեցել Սումգայիթում, ցեղասպանություն էր, փաստերի պակաս կա՞ր, քաղաքական խնդի՞ր է, թե այլ հարց կա: